maandag 8 februari 2016

ONGEVAL MET FUNEST VERVOLG

We woonden nog maar net in ons nieuwe huis aan de Insulinelaan (Hilversum) toen mijn oudste zus van de trap viel en haar been brak. Oorzaak van haar val was het ontbreken van een trapleuning aan  de muurzijde van de gedraaide trap. Toen de breuk zich had hersteld was het aangedane been 4 cm korter dan het andere, hetgeen een asymmetrische loop veroorzaakte, ook na hakverhoging.

Om voor mij onduidelijke redenen hebben haar man en zij dertig jaar later besloten het gezonde been te laten inkorten. Waarschijnlijk is dit gebeurd op aandringen van een orthopedisch chirurg in Eindhoven. Twee dagen voordat ze de behandeling zou ondergaan belde ze me op en vroeg ze mijn advies. Ik was druk in de voorbereiding van een studiereis naar het buitenland en voelde me door die vraag overvallen. Ik zag helemaal geen heil in het plan, maar durfde het niet te zeggen uit vrees verwarring te stichten, en ik wilde haar niet met twijfels dat zware behandeltraject in te laten gaan. Een paar dagen later werd ik in Duitsland uit een vergadering weggeroepen voor een telefoon uit Nederland: mijn zuster was overleden aan postoperatieve longembolie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen